|
| home | vangstberichten | foto's | filmpjes | contact | links |
   |
We kozen voor het uitvissen van enkele grote kribvakken en bij eventuele roofblei-activiteit hier dan ook op te vissen. De eerste stek geeft binnen de 5 tikken al een beet voor mij, helaas schiet de kleinere snoekbaars los. Michel is nog bezig een onderlijntje aan te knopen. De eerste drift die we maken is meteen ook goed voor mijn tweede aanbeet. Deze mag wel even poseren.  We proberen het hier nog een uurtje, maar verdere beten blijven uit. Ondertussen blijkt ook dat Michel het niet zo makkelijk heeft met de sterke stroming. Door de extreem hoge waterstand vraagt de bootcontrole veel aandacht. We gaan op zoek en moeten helaas blijven zoeken. Wat we ook proberen, de stekken die ik zo goed ken en van weet wanneer en hoe ik ze moet bevissen geven helemaal niks. Ondanks de tegenvallende resultaten is het wel plezant in de boot, en dat is nog belangrijker dan vangen voor mij. Ver na het middaguur mijn derde aanbeet en deze blijft gelukig hangen. Snel terug zetten en doorvissen. Op een van de gekende roofbleistekken verticalen we in afwachting van activiteit in het oppervlak. Bij het opgaan van het taluud hou ik mijn hengel bijna op schouderhoogte als het moment van de dag aanbreekt. Een aanbeet uit de duizend, de hengel wordt tot ver voorbij de top in het water getrokken en de slip giert het meteen uit. De vies blijft strak tegen de bodem en probeert met rukken van een meter of 3 steeds weg te vluchten. Ik vermoed een grote snoek of ... roofblei. Wanneer de vis zich even toont is het zeker, dikke roofblei. Na nog enkele poging lukt het de vis te landen, de shad compleet verdwenen. Vlug onthaken en fotograferen. Zelfs zonder meten weet ik dat mijn PR gebroken is. Van een bescheiden 57cm naar 71cm. Werkelijk een prachtvis!    Meteen bij het terugzetten schiet ze weg, wauw, dit maakt van deze taai dag weer een hele bijzondere belevenis. We doen de drift opnieuw en putten moed uit de vele signalen op Michel zijn dieptemeter. Even later kan Michel dan ook zijn eerste vis haken en landen. Ondanks zijn vele aanbeetloze uren houdt hij de sfeer er in, chapeau!   We doen de drift uiteraard nog eens over en opnieuw krijgt Michel een beet, even zie ik een kleinere roofblei boven komen, Michel zijn eerste komt er aan, maar het lot beslist anders, de vis schiet helaas los. We proberen nog wat stekken uit, maar het troebele water doet ze niet echt deugd. We besluiten te stoppen en rustig naar huis te keren. Michel, bedankt voor de leuke dag. Doen we nog eens over, hopelijk onder betere omstandigheden. Bob |
| © 2007 - 2009 Bob Van de Vliet |
