|
| home | vangstberichten | foto's | filmpjes | contact | links |
   |
Na het grote succes van vorig jaar wilde ik absoluut nog eens het sierlijke vliegvissen gaan beoefenen in Sommedieue. Gebeten door het elegante bewegen en nauwkeurig vissen werden er nu enkele trainingssessies volbracht alvorens te vertrekken. Filip haakte uiteindelijk af maar Koen en Fred bleven trouw. Fred wilde rijden en kent de Franse wegen als zijn broekzak. Dit resulteert dat we 45 minuten vroeger ter plaatse zijn...  Het prachtige en nette dorpje ligt er stil bij als we net voor 8 uur in de lokale bakker enkele pain-chocolat bestellen. "Ah des Belges pour pêcher..." Yes yes, lach ik. Na het bezoekje aan de lokale rivier, waar enkele zéér fraaie en vooral wilde bruine forellen zwemmen, rijden we naar het domein. De eigenaar is al aanwezig en omdat hij Koen goed kent krijgen we een heerlijk straffe kop koffie...  Vlug al eens gaan piepen naar 't water en oei... Er zwemmen duidelijk een groot aantal forellen minder dan vorig jaar. Geen probleem, het lukt ons wel... De hengels worden opgetuigd en vol spanning worden de eerste zwiepen geplaatst. De training heeft geholpen, nu de vis nog. Wat we ook proberen, er komt geen enkele beweging de stilliggende vissen. Ze blijven angstvallig passief. Na anderhalf uur lukt het Fred om de eerste aanbeet uit te lokken en meteetn ook te vangen. We slaken een kreet van opluchting het Fred's record wordt meteen stevig gebroken.   De vis netjes terug en vol moed verder zwiepen. Meer dan een half uur later vangt Koen ook zijn eerste vis. Ze zijn minder talrijk dan vorig jaar, maar het formaat maakt veel goed. Dat blijkt wanneer Koen bij zijn tweede vis heel het domein brult: "Bob, ne groewte, komt rap" Ik leg mijn spullen neer en loop naar Koen. Vlug de camera en filmen... Oordeel zelf  Volgend hoogtepunt na deze vis is de onheroepelijke bel die over het domein galmt... Etenstijd! Gezellig tafelen op het terras met andere vissers uit heel Europa, echt genieten!!! Tussenstand zegt veel ondertussen, Koen en Fred hebben beiden 2 vissen, ik 2 lossers... Tja, 't kan ni elk jaar vetten bingo zijn, maar opgeven, NO WAY! Positief blijven en vooral genieten van het vissen zelf, dan komt de rest wel. Vlak na middag schiet ik dan toch in juiste versnelling. Uit de beek tover ik een leuke bruine forel. Wat een sport! Let op de staart!  Ik kom op een moment dat alles blijkt te kloppen en kan al snel meerdere vissen vangen. Fred blijft droog vissen en af en toe resulteert dit in een straffe vloek: "Miljaar, weer ne misser! Ik ga wat dichter bij Fred staan en zie een gigant met roofbek afkomen: "Kijk Fred, die ga ik vangen..." De vis wordt aangeworpen, keert zich achter de damsel en snok, BINGO... Met het dunne materiaal duurt de dril langer dan mijn hart zou willen, meerdere sprongen doen me vrezen deze vis te verliezen, maar uiteindelijk lukt het mij de vis te landen.  Na de release gaat de vis op zijn zijde op de bodem liggen, net buiten bereik van het net. Na enkele vergeefse pogingen besluit de garde te halen en om raad te vragen. Wanneer de brave man na een half uur ter plaatse komt met een lange hark, aait hij de forel even en schiet deze meteen weg. Ik dacht dat ie dood was maar blijkbaar slapen forellen echt op hun zijde... (dit proberen ze mij toch wijs te maken) Na meer dan 12 uur vissen is het voor mij genoeg geweest, Fred probeert nog en Koen, die zit al op terras te genieten van de zon een fris biertje... Gezellig napraten met de eigenaars en uitgenodigd worden om volgende keer voor een "prix d'amis" (vriendentarief) te komen vissen... Vissen op zijn best. Koen spande de kroon en ving er 14, Fred deed het heel goed met 6 vissen op een droge vlieg. Ik heb mijn namiddag goed gebruikt en kon 12 vissen landen. Veel minder qua aantallen dan vorig jaar, maar wanneer je zo je best moet doen is de voldoening echt wel groot. Besluit: vorig jaar ging het te gemakkelijk, nu moest je echt je stinkende best doen... Met een GPS die last had van de kilometers reden we naar huis en konden we onze rood-verbrande armen insmeren... groeten Bob |
| © 2007 - 2009 Bob Van de Vliet |
