|
| home | vangstberichten | foto's | filmpjes | contact | links |
   |
Snoekles van Johan Meer dan ongerust rijd ik naar Nederland. Johan is niet op de afspraak, zijn mobiele telefoon gaat wel over, maar wordt niet beantwoord. Dit is niet van zijn gewoonte! Na de 5de poging draai ik de Antwerpse Ring op en komt het verlossende telefoontje. "De stroom was uitgevallen en mijn wekker is dus niet af gegaan." Als leraar heb ik al veel en vaak originele smoesjes gehoord, maar dit sloeg echt wel alles... Ik besluit op een carpool-parking te wachten en een uur na het telefoontje zit Johan naast mij in de auto. Bij de helling aangekomen gaat alles snel omdat we dit nu in het daglicht kunnen doen. Auto op slot en na 1 druk op de knop start de Honda zoetjes. Het plan is om te trollen we zijn nog geen 200 meter vertrokken of Johan staat al te drillen. De eerste is binnen en mijn maatje kan terug een beetje lachen...  We trollen een klein stukje verder en keren om. Bijna op dezelfde plek krijgt Johan opnieuw een snoek aan zijn 3-delige plug. Nummer 2 binnen de 5 minuten, hallooooooooooo.
Ook deze gaat meteen na de foto terug. De motor gaat terug in vooruit en meteen staat mijn steunhengel te zwiepen. Yess, ik ook meteen uit den bos en we zijn nog geen halfuurtje bezig.
Ik kan het niet laten om Johan even te jennen: " Moest ge aan dit tempo op tijd zijn geweest, dan hadden we er nu al bijna 10..." Groen lachje van Johan die zich meteen verstopt in zijn jas. We besluiten verder te varen, ondanks dat we vermoeden dat er nog kunnen liggen. Na een half uurtje en enkele kilometers verder, ben ik even aan het prutsen om me klaar te maken aangezien we een TOPSTEK naderen en ineens schuift mijn handhengel weg. De krokodil is bruut gegrepen door een snoekje en voor dit formaat toch wel een vechtersbaasje. Even meten en de voorlopig grootste meet 71 cm.  Na de release blijken ze op de TOPSTEK niet mee te willen werken en we krijgen er dan ook geen beet. Opnieuw gaan er kilometers onder de boot door (zonder overdrijven) en is het wachten op een aanbeet. Ondertussen is de bewolking fel toegenomen en dit zal ongetwijfeld wel van enige invloed zijn. Op het einde van een lange sloot is het opnieuw Johan die staat te drillen. We gaan nog enkele keren over dit stukje en op die kleine 50 meter weet Johan er toch 3 te vangen.
 zoek de fout op deze foto
We zijn net het middaguur gepasseerd en het tellertje staat al op 7, lijkt me toch niet slecht. Wanneer we weer een heel stuk getrold hebben is het opnieuw Johan die de kleinste van e dag mag binnen halen. Wederom op zijn 3-delige plug. Ik kijk vol bewondering naar die plug. Ik had er eerlijk gezegd mijn twijfels over (wegens overdreven commerciële promotie op andere sites) maar geraak toch overtuigd van de vangkracht. Johan had deze plug gekocht bij Peter De Kock in Testelt, dus weldra zal ik me daar toch maar laten gaan en ook zoiets toevoegen in mijn kunstaasdoos. We zitten op een stuk tussen de huizen en de dieptemeter toont een grote concentratie aan witvis. Het wordt eentonig maar opnieuw gaat Johan in de clinch met een groter formaat tegenstander.  Johan vraagt zich openlijk hoe het komt dat hij alle aanbeten krijgt en ik niks. Mijn antwoord: "Manneke, ge zijt ook een uur meer uitgerust dan mij!" We kunnen er eens goed om lachen, maar lang duurt het lachen niet want, jawel opnieuw gaat Johan de dril aan met wederom een prachtige vis. Sportief zoals hij is had hij zijn topplug geruild voor een zelfgeschilderde zebra en dan meteen een mooie 88cm lange snoek vangen. Dat schept vertrouwen. Zal het dan toch aan de visser liggen???????  We gaan opnieuw over de stek en ik had nog een ongebruikte swimbait liggen en die krijgt al vrij snel de eerste tanden te verwerken. Helaas schiet de vis vrij vlug los. Een stukje verder hangt Johan vast aan een obstakel. Motor even in neutraal en het obstakel beweegt toch wel veel. Dan toch vis en opnieuw op die geverfde baseball-stick... Mijn maatje geniet met volle teugen van een fraaie dril en ik weiger de vis te pakken. "Johan, uw eerste meter moet je zelf maar pakken!" Vlug de plug eruit en meten. We komen 2 centimeter te kort, maar dat geeft niet. Het is alweer een knappe snoek die even in de boot mag poseren voor de camera.  Wanneer we hier geen beet meer krijgen varen we terug naar de helling en net voor een brugje had Johan zijn 3-delige pikefighter in koi-kleur er opnieuw aangehangen. Het arme plugje haalde de brug niet, want weer ging er een snoek vol overheen. Dit is nummer 10 voor Johan. Foto hoeft niet voor Johan... Ondertussen is het echt pikke donker geworden en blijven we volharden, ik gedreven, Johan in een dikke roes... We praten nog uitgebreid over het feit dat Wim met mij enkele maanden geleden op een ander water ook een fraaie vis wist te vangen in het donker als het dan toch plots gebeurd. Mijn krokodil voelt plots heel zwaar aan en ik zet de haak. Eindelijk na een hele dag Johan te hebben bewonderd is het nog eens aan mij. Geen uitgesproken formaat, maar wel welkom. Een prachtige afsluiter vinden we beiden en het gas gaat open richting helling. Johan 10 snoeken (kleinste 50cm, 1x 81 cm, 1x 88 cm en 1x 98 cm) Ik 3 stuks (55 tot 71 cm) Dit was echt een dagje puur genieten, wanneer je je vismaat zoiets niet gunt dan ben je volgens mij fout bezig. Hier moet je gewoon mee van genieten nietwaar? Ondertussen is de gesloten tijd voor snoek weer aangebroken en worden de pijlen gericht op vriend glasoog... Zo'n uurtje extra slaap doet blijkbaar dan toch wel iets... Bob |
| © 2007 - 2008 Bob Van de Vliet |
