De sneeuw en koude temperaturen hebben heel wat roofvissers thuis gehouden, terecht ook want een pak kilometers rijden om dan tot de vaststelling te komen dat je niet kan traileren werkt alleen maar ergernis op! Een weekje niet kunnen vissen, dat gaat nog, twee weken is écht al heel lang en neen, drie weken thuis zitten kan echt niet.

Zo had ik het weerbericht vorige week zeer goed bekeken en verschillende weersites, zowel in binnen- als buitenland goed bekeken. Voor mij, hartje Oost-Vlaanderen zou het nog best meevallen, de mensen uit de Limburg en omstreken zouden het echter te verduren krijgen, sneeuw met alles wat er bij hoort.

Na 10 h zou er een mooi zonnetje verschijnen en dit de gehele dag met ‘s avonds een kleine kans op winterse neerslag.

Ik zou het er op wagen!

Mijn vismakker Frankie had andere verplichtingen, den Bob zit met een baksteen in de maag en een zekere Dirk wie ik beloofd had om hem wat wegwijs te maken met boegmotor lag ziek te bed.

En toch ga ik vissen!

Een mailtje naar Sjoerd, collega van hengelsportmagazine BEET die graag zaterdags voetbalt laat weten dat alle matchen zijn afgelast! Oké, ga maar mee, er is plaats in de boot en dan kunnen we nog wat bijpraten over wat er de komende weken allemaal staat te gebeuren. Ook onze fotografie moest terug aangevuld worden, dus we hadden een doel….

De trip verliep vrijwel vlekkeloos, een sneeuwbui ter hoogte van St-Niklaas niet te na gesproken. De radio laat weten dat richting Leuven en verderop alles in het honderd verloopt, ettelijke ongelukken, slippartijen, een zootje dus…..de weersvoorspellingen klopten (voor een keer!)

Na de afrit van de autosnelweg was het wel andere koek, hier was in de loop van de nacht niet gestrooid en de sneeuw lag nog op de baan. Gelukkig niet van die aard om problemen te leveren en een tijdje nadien was ik aan de helling, alleen!

Niemand had het gewaagd om het weer te trotseren, zou ik alleen zot zijn? Sjoerd komt er aangesnord en was verheugd me al te zien. Ik had ondertussen al zeezout op de helling gestrooid en Sjoerd had een bezem mee om een beetje sneeuw te ruimen zodat de banden betere grip hadden.

Het traileren verliep vlekkeloos, zelfs beter dan ik gedacht had!  De eerste plek werd bevist maar een kwart uurtje later nog steeds geen aanbeet, zo ook na de tweede en derde stek…..Geen enkel teken van leven, ook bij Sjoerd niet…zou het weer hiervan de schuldige zijn? Ik kan dit haast niet geloven en begin mijn trukendoos open te doen, ook dit zonder gevolg. Als laatste redmiddel neem ik een shad die nieuw is op de markt voorzien van een speciale loodkop en spuit deze vol met een geurstof. Ik laat de shad zakken en warempel, enkele minuten later voel ik een heel lichte tik op de hengel. In een reflex sla ik aan en de eerste van de dag is binnen, het is bijna middag! 

De eer is gered, fotograaf Sjoerd kan zijn ding doen. Enkele tellen later gaat de vis terug in zijn element en ik laat mijn shad, die nog voor de helft gevuld is met deze geurstof(!) zakken. Jaja, een tweede lichte tik en daar komt nummer twee aan boord, iets groter dan de vorige en er volgt een mooie dril. Zou die geurstof dan toch werken? het moet haast wel, Sjoerd zit nog steeds te blanken. Ik blijf met mijn geurshad vissen en dan komt nummer drie, vier, vijf, zes, zeven, acht aan boord. Nu pas schakelt Sjoerd over op eenzelfde shad van mij, we doen rustig verder en ook nu begint hij te scoren! 

Negen, tien, elf….de aanbeten worden heviger, joehoe…ze zijn los! 

Twaalf, dertien, veertien…..zeg, Sjoerd, gaan we eens naar een andere plek, ik weet nog een knap stuk taludje ietwat verderop! Natuurlijk is hij akkoord en de 90pk doet wat er verlangd wordt, snel naar de andere stek. Ik laat mijn shad zakken en krijg daar een aanbeet die haast mijn schouder uit de kom trekt! Vlam, de haak moet ik niet zetten, da’s zo wel al gebeurd.

Een dikke zeventiger plus is de klos, nummer vijftien…..de rest van de snoekbaarzen volgen zeer kort op elkaar en we doen een klein wedstrijdje wie de twintigste vangt…ik doe nog wat gel in mijn shad en……..

Doei

Wim