|
| home | vangstberichten | foto's | filmpjes | contact | links |
  |
Groen, groen, alles zag groen... De gesloten periode was eindelijk voorbij en na veel gemail en bellen met Wim stond de afspraak. Het schoolfeest van de kids besliste er anders over en ipv zaterdagochtend treffen we Wim en Frankie zaterdagavond. Het werd een overgezellige avond waar we zonder dorst gingen slapen.Geen wekker, wel wakker geworden van ... ja, van wat eigenlijk... Ah ja, drang om te gaan vissen natuurlijk! Terwijl Wim en Frankie nog liggen te ronken zijn Lars en ik al klaar om te vertrekken. Wim en Frankie hadden er immers al een visdag opzitten en wij niet... De boot ligt voor ons verblijf en de mercury start van de eerste trek, zalig.  We hadden vooraf een hele precieze beschrijving van de stekken gekregen en al trollend waagden we onze kans. De eerste tocht over de stek is het voortdurend de diepte in het oog houden, want hierover had Wim ons ook uiterst precies gebrieft. OK, volgende lijn iets dieper pakken en blijven kijken op de dieptemeter tot Lars zijn steunhengel staat te zwiepen... Lars had vooraf goed naar ons geluisterd want als snoekmaagd nam hij de hengel vlug uit de steun en haakte een mooie snoek. Lars zijn eerste snoek ooit. (Hij ving er eigenlijk vroeger ook al eens eentje van 10cm met de vaste stok, maar iedereen maakt wel eens fouten)  Lars is dolgelukkig met zijn nieuw persoonlijk record van 75 cm en na de release vissen we direct verder. Nog voor het einde van de lijn die we volgen krijg ik een ram op de handhengel en vang ook mijn eerste van het nieuwe seizoen... 2 cm groter dan die van Lars maar dat kan ons niet schelen... 
Nog geen 20 meter verder knalt er opnieuw een mooie snoek op mijn aasje. Nr 3 in de boot. Na een snelle foto en het voorzichtig terug zetten van deze snoek duurt het wat langer en ik vertel Lars enkele grappige anekdotes die ik al meemaakte. Onder andere dat de mooiste aanbeten die van de schroef zijn, die blijven maar gaan. Door de hevige wind vergaat het lachen ons vlug als Lars dit ook meteen uitprobeert. Motor even kantelen en alles ontwarren. We gaan weer verder en vrij vlug heb ik opnieuw beet, dit keer op de steunhengel en ik denk meteen aan een grotere vis, maar stel dit snel bij want de vis komt vrijwel onmiddellijk naast de boot. Of toch niet, een rush in de diepte en enkele tellen later dan toch uitgeput. Landen en onthaken gaan vanzelf en de anorixia-snoek toch maar even meten. "Heu Lars kijk eens, ne meter en drie..." Vol ongeloof kijkt Lars even mee en pakt een foto."Wat? Zo'n schraal ding?" We schieten vlug enkele foto's en zetten de vis probleemloos terug. Raar, blij zijn met een meter, maar anderzijds bezorgd over de smalle buik...
Om de sfeer in de boot nog beter te maken zondig ik tegen mijn eigen principes en om 8.40 uur tover ik 2 jupilers uit mijn frigobox... We nemen een smakelijke slok en trollen rustig verder. We kijken beide naar een sierlijke zwaan in de oeverzone als ik plots een snok doorheen de boot voel... Lars veert recht en zegt "Shit, ik hang weer in de schroef!" Aan de bewegingen van Lars zijn hengel zie ik meteen dat dit niet de schroef is... Ik draai vlug de andere lijnen in en neem de camera in de hand. Lars is heel nerveus en beseft niet goed wat er allemaal gebeurt tot de snoek zich voor de eerste keer laat zien door magistraal het luchtruim te kiezen. Deze gaat VET over de meter, ik droom stiekem zelfs van een 120+ snoek. Wanneer we de snoek landen krijg ik de dikke dame met veel moeite uit het water... Voor zo'n omvang valt de lengte een beetje tegen. De shad zit verzwolgen en zonder aarzeling knip ik de dreggen via de kieuwopening door. De shad valt meteen uit de bek en we meten... Spannend moment! Lars evenaart mijn record 114cm... WAUW!!! Lars poseert even en dan de vis snel terug zetten. Wat een prachtvis, zo dik, zo mooi
Dagje al meer dan geslaagd en het is nog geen 9 uur... We besluiten de stek te laten rusten en gaan een ander hoekje utiwerpen. Ondiep water met planten tot half water. De eerste volger laat niet lang op zich wachten en door mijn hevigheid trek ik de jerkbait vlak voor zijn muilte weg. Even later behoud ik dan toch mijn koelbloedigheid en kan er eentje strikken. We blijven doorzetten na enkele vruchteloze uren keren we terug naar de eerste stek.We trollen weer de grote stek op en af tot ik weer een aanbeet op de steunhengel krijg. Met volle geweld springt de snoek uit het water en ontdoet zich van de haak. Na controle blijkt de dreglijn afgebroken, 28LB PIKE WIRE gewoon over... Verd*mme... Niet veel tijd om te treuren want al vrij vlug haak ik mijn 5de snoek van de dag. Weer een stevige 80-er. We proberen het nog enkele keren, maar als de andere aanwezige boten te dichtbij komen, laten we onze stek rusten. Straks nog eens proberen... We verkennen het water nog een beetje, maar de striemende wind noodzaakt ons opnieuw beschutting te zoeken. Weinig succes en Lars die een beetje groen uitslaagt dus maar weer naar de topstek. Opnieuw bij de eerste drift gaat mijn steunhengel krom en weer ben ik blij een mooi getekende sterke 80 te kunnen landen. Komaan Lars, 't is echt wel uw beurt... Lars was ondertussen ook nog even door mijn stoelpoot gezakt en had al een pijne kont van een combinatie frigobox zitten en hoge golven. We laten ons driften op de wind en dit levert meteen een snoek op voor mij. Nummer 7 en Lars gelooft nu wel dat deze tactiek werkt, want daar twijfelde hij meermaals aan. Ondanks dat Lars al lang geen beet meer heeft gehad blijft zijn humeur zeer positief, schitterend! Wanneer we drift opnieuw inzetten is het eindelijk nog eens aan Lars en een mooie 80-er is tijdelijk de sigaar. Lars vraagt of ik de snoek wil landen en onthaken, geen probleem. Alsof hij een voorgevoel had, maar de snoek gaat als een wilde tekeer en meerdere snijwonden en kappen in mijn vingers zijn helaas een feit... Verdomme hé! Gelukkig alles heel oppervlakkig en met enkele pleisters op de vingers ruimen we stilaan de boot op. We houden het voor bekeken en gaan traileren. Het is meer dan goed geweest, veel groene rovers en een vismaat die als groentje begon en nu tot de club van de meters behoort. Zoals hij zelf zegt "30% van mijn snoeken zijn metersnoeken!" Schitterend gedaan Lars en bovenal, 't was ook gewoon reuzeplezant met jou in de boot, dikke merci! Wim en Frankie, bedankt voor jullie gastvrijheid, bier, vis-advies, kortom zonder jullie hadden we hier een pak minder gevangen waarschijnlijk. We zijn weer vertrokken voor een nieuw seizoen, yessssssssss!!!!!!!!! groeten Bobbewieter |
| © 2007 - 2011 Bob Van de Vliet |
