


|
Einde van 2010
Door het drukke bouwgebeuren toch nog even de tijd gevonden
om met Wim naar Nederland te gaan. Het roofvisseizoen nadert zijn
einde. We kozen ervoor om de stekken aan te doen waar we 2 jaar geleden
super vingen. Vorig jaar was het er vele minder, dit jaar gaven we het
een nieuwe kans.
Door problemen met de lichtbalk van Wim haalde ik de "bobbewieter" nog
eens van stal... Elke keer als Wim instapt zegt hij, bijna bijgelovig,
"hier is al schandalig veel vis in gevangen..."
Voor we bij de topstek aankomen proberen we nog andere stekken uit.
Niet zo lang gevist en Wim tovert na de eerste "mokerslag" op zijn hengel
al meteen een leuke baars aan het oppervlak.
Snel foto en doorvissen. Als een bezetene vangt Wim op minder dan een
uur nog 5 snoekbaarzen. Allen nog duidelijk niet aan de paai,
waarschijnlijk te jonge exemplaren.
Eindelijk krijg ik mijn eerste beet en veeg meteen de nul weg. Die eerste aanbeet is altijd een verademing en verlossing.
Dan komt Wim opnieuw in actie, een monsteraanbeet, gevolgd door een
lange run... "METERSNOEK, vette metersnoek" roept hij, op amper 1 meter
diepte. Na enkele minuten herziet Wim zijn mening en denkt eerder aan
karper. In het verleden ving Wim hier al enkele fraaie metersnoeken maar
inderdaad, deze keer een stevige schubkarper...
Wat onhandig gaat Wim er mee op de foto en geven we ook deze niet-rover
zijn vrijheid terug. We zijn bijna tot bij de brug afgedreven en Wim
laat zijn shad terug zakken, bij de eerste opwaartse tik klinkt er opnieuw
"YESS!" gevolgd door "neen, toch geen vis! Er hangt iets aan, maar
wat?" Vanop 6 meter drilt Wim een heuse portefeuille naar boven.
Ik reageer ludiek "Als ge die beten al voelt, van ne portefeuille dat
op uwe shad klapt... Dan zijde ne wereldtopper!" In het dingl zitten
alle documenten nog in en op enkele ervan staan naam en adres. Straks
even intikken in de auto-gps... Misschien kunnen we Denny zijn spullen
dan even terug bezorgen.
Op een stek kort in de oever haken we opeen drift van 20 meter 3 vissen.
Wanneer we er opnieuw over gaan haakt Wim er 1 en ik parkeer mijn shad.
Wim volgt even later mijn voorbeeld nog enkele keren. Een nadeel van
kort in de oever vissen... We fantaseren er op los door het
portefeuille-geval en bij iedere hanger roepen we bijna samen " Denny,
laat die shad nou los!"
De vangsten vallen in de namiddag compleet weg en we zitten zeker
anderhalf uur zonder aanbeet. We gooien het over een andere boeg en
proberen nieuwe dingen uit. Meteen lukt het Wim om, met iets wat hij op
een beurs in Franrijk vond, een stevige snoekbaars te vangen. De
grootste van de dag zou later blijken...
Er komt terug wat meer beet in en onder de zakkende zon verlaten we het
water en vingen we samen 26 vissen. "Samen" is veel gezegd want het
merendeel ving Wim. Maar zoals steeds is onze verstandhouding prima en
maakt het ons geen zak uit wie de meeste vangt. Zo hoort het te zijn,
helaas heb ik al anderen in mijn boot gehad die hier duidelijk niet zo
over dachten... Maar goed, we hebben weer geweldig genoten en plannen al voor einde
mei...
groeten en veel sterkte de komende tijd, gesloten tijd!
Bob
|
|