a la française

*************

Ik ben de laatste weken steeds naar het buitenland geweest om snoekbaars te verschalken en het was nu eens niet naar nederland maar naar het zuiden, la douce france. Ik heb daar wat filopnamens gedaan voor een Franse televisiezender en natuurlijk weet je wel waar over het gaat, het vissen op roofvis, meer bepaald over het verticalen.
Het verticalen in Frankrijk is eigenlijk bekend geworden in 2002 door het wereldbekertreffen roofvissen in Carcans waar ondergetekende eigenlijk het vuur aan de lont heeft gestoken.
Weinigen weten eigenlijk wat er precies allemaal is gebeurd, maar dat is een ander verhaal!
Over mijn filmopnames zal ik het later wel nog eens hebben, nu over de komst van enkele Franse vrienden die al zoveel verhalen hadden gehoord hoe goed het wel snoekbaarzen is in Nederland!
Een datum werd geprikt en ik kon op de deskundige hulp rekenen van Peter en Mario, twee kleppers van vissers die de kneepjes van het vak kennen, dus dat zat al snor!
Het enige  wat nog roet in het eten kon gooien was het weer, een visdag staat of valt met wind. Regen, hagel, ja zelfs sneeuw deert me niet, maar met een 6,7 BFT op het water, dat kan zelfs mijn boot niet aan.
De weergoden waren me gunstig gestemd en voor zaterdag en zondag gaven ze een 2 tot 3, weliswaar uit het noordoosten, nooit interessant, maar kom, klagen deed ik niet, ‘au contraire’.
Mijn franse vrienden kwamen vrijdag later aan dan verwacht en enkele uurtjes vissen zat er dus niet meer in. Ze werden nog gebriefd hoe en waar we aan de slag zouden gaan, wie met wie in de boot zou zitten en welke verwachtingen ze mochten koesteren.
De laatste tijd was het niet echt denderend volgens confraters maar toch was het de laatste week al veel beter, dus echt hoopvol!
Zoals het Fransen betaamd waren ze niet op tijd ter plekke maar wij drieën hadden alles al klaar gezet, boot in het water, hengels opgetuigd, ja zelfs voor aasvisjes had Mario gezorgd!
Hun hengels werden door ons eens gekeurd en buiten foute montages van hun shads was alles vrij goed in orde. 

gezelligheid troef, met 3 boten samen vissen

We hadden besloten om met de boten wat bij elkaar te blijven zodat onze invitées elkaar konden zien en evenueel info uitwisselen. Zelf ben ik de Franse taal vrij goed meester maar Peter en Mario zijn dit niet, toch iedereen verstaat de ‘vistaal’  en door enkele bulderlachen uit de andere boten  wist ik dat er genoeg animo aanwezig was!

De shads te water, backtrollen en wat later kon Martial zijn eerste nederlandse vis landen, een mooie baars. 

terechte smile met zo'n baars

Het was al heel lang geleden dat hij nog zo een mooie baa s had gezien. Ook nummertje twee was voor hem maar ditmaal een snoekbaars. Frederik had nog geen tik gezien en ik stuurde zijn ‘techniek’ wat bij, hij was te hoog aan het verticalen en waarschijnlijk kregen de snoekbaarzen bij hem een stijve nek van steeds naar boven te moeten kijken. 

een van de vele snoekbaarzen in het ochtendlicht

Zelf had ik ook al een aanbeet of twee verzilverd, maar mijn enige doel was nu om ook Frederik zijn eerste snoekbaars  van de dag te doen vangen. Terug wat bijsturen inzake zijn ‘optikken’ en toen ik hem een shad van mij aanbood zag ik precies een glimlach op zijn gezicht.
“Nu zou het gaan gebeuren” kon je zo van zijn ‘face’ aflezen en warempel, enkele tellen later kreeg hij een prachtaanbeet en een mooie “sandre” lag te spartelen op het wateroppervlak.

Zijn allereerste Nederlandse snoekbaars!

Ook de andere boten kregen aanbeten en na een korte rondvaart wist ik dat iedereen vis had gevangen en we waren amper een uurtje of wat bezig. 

terecht fiere Mario

Opdracht was nu al geslaagd, nu nog het cijfer omhoog krikken en waarom niet, een mooie dikke vis als bonus? We waren zeker niet alleen op het water en het leek wel of snoekbaars de gehele dag honger had. 

leuke vissen

Elke boot zag je regelmatig aanslaan en mooie 60’ers, 70’ers en een 80’er kwamen aan boord. De Fransen zijn gekend voor hun ‘casse croute’ wat zoveel wilt zeggen als middagmaal ergens aan de oever en we kozen een klein haventje uit zodat ook de benen eens konden gestrekt worden.

lunchen in de haven

De Fransen wisselden allerlei details uit en het was mooi om zien hoe ze elke aanbeet terug herbeleefden. 
De flessen rode en witte wijn werden ontkurkt, de paté en de saucissons werden rondgedeeld en het was lekker smullen.
Een dik uurtje later terug het water op, naar dezelfde stekken en nog steeds was de snoekbaars in zijn element! wij natuurlijk ook!

Doorvissen tot de schemering was ons doel en iedereen was uitermate tevreden, wat wil je als je meer dan 100 snoekbaarzen vangt met drie boten.

De volgende visdag? da’s een ander verhaal! (volgende week)

bedankt Peter en Mario voor jullie deskundige hulp!!!!!!!!!!!!!!!!

grtz

Wim