|
| home | vangstberichten | foto's | filmpjes | contact | links |
   |
 Omwille van Filip (met de hoed) zijn 40ste verjaardag hadden Koen ik besloten hem een dagje vliegvissen cadeau te doen. Het prachtige domein de Sommedieue werd al snel als strijdtoneel uitverkoren. Koen en Filip hadden als ervaren vliegvissers dit water al meerdere keren bezocht, ik daarentegen moest me vandaag behelpen want het was al 3 jaar geleden dat ik nog eens zo'n fragiel ding in de handen heb gehad. Na een stevige autorit van iets meer dan 3 uur arriveren we in het prachtige dorpje en verslinden we bij de plaatselijke bakker enkele overheerlijke croissants. Dan draaien we de straat van het domein in en door de rustieke ingang zien we het werkelijk fenomenale domein opdoemen. Het wordt even stil in de auto. Vlug uitstappen en alles klaarmaken. De vriendelijke uitbater komt ons hartelijk begroeten en herhaalt kort even de afspraken. NO-KILL en geen streamers of boobies, enkele droog vissen, nimfen of eventueel damsels... Voor mij puur Latijn (op de No-kill na natuurlijk), Koen en Filip knikken gehoorzaam.  Koen vertelt wat ik moet doen en verdwijnt meteen naar het water. Mijn eerste worpen zijn onwaarschijnlijk lachwekkend en ik kan het niet laten mezelf even terecht uit te lachen. PRUTSER. Met advies van Koen die even verderop staat lijkt alles weer terug te komen en kan ik de lijn netjes strekken tot de gewenste plek. We zullen nog geen 5 minuten aan de oever van dit heldere water gestaan hebben of Koen haakt de eerste. Je kan hier terecht spreken van drillen want tot mijn verbazing zijn deze vissen oersterk. Een fraaie forel glijdt in Koens net en mag vlug op de foto.    Wanneer ik terug aan mijn hengel kom is het Filip die me roept "Bobke, vis joenge!" En hoppa, naar Filip om enkele foto's te maken. Dit gaat hier vlug!   Nu is het mijn beurt. Wanneer de zoveelste forel achter de droge vlieg wegdraait besluit ik te verkassen. Naast de 4 prachtige vijvers loopt een riviertje dat tot het viswater behoort, maar deze is uitsluitend te bevissen met een droge vlieg. Na 3 worpen tussen de overhangende struiken en takken verzilver ik mijn eerste echte aanbeet. Filip staat er op te kijken en neemt enkele foto's. En of ik er blij mee ben...  Je ziet hoe de overige forellen hun gehaakte collega volgen... polaroidbril is dan onmisbaar!  Ik kan 3 mooie vissen vangen en verspeel een gigantische bruine forel die 2 x uit het net springt in deze beek en ga dan weer een stukje verder, de garde had immers aangeraden niet te lang op dezelfde plaats te vissen zodat je de stek niet zou uitmelken. Op de volgende stek kan ik weer een mooie vis vanonder een brugje vandaan plukken. Neen, geen foto, gewoon doorvissen... Wanneer de luide bel galmt over het domein is dat het teken om aan tafel te komen. Het overheerlijke eten en de wijn zijn immers inbegrepen.  Koen en Filip zitten al op het mooie terras met een frisse pint als aperitief. Ik ben trots op mijn 4 gevangen vissen en schrik wanneer Filip zegt dat hij er al 27 heeft gevangen, Koen zit ook al aan dik 18 stuks. En ik maar denken dat ze niet los zijn! De maaltijd en de wijn gaan vlot naar binnen en de sfeer met de andere collega-vissers is vrolijk en spontaan. Hier zouden sommige kunstaasvisser nog iets van kunnen leren!!!!! We vervolgen onze weg en ik besluit Filip wat meer te volgen. Hij geeft me nog enkele gouden tips en vertelt dat ik minder moet denken als kunstaasvisser. De damsels niet binnenjerken, maar met een strak tempo binnen strippen. Wanneer een forel volgt, gewoon blijven strippen en zelfs na enkele missers doorstrippen tot in de oever. Het levert me meteen vis op en de volgende vis die ik aanwerp is een gigantische regenboog. Hij draait meteen naar de vlieg en hapt deze zonder twijfel naar binnen. Ik hef de hengel en de vis schiet er als een speer vandoor. "KNETS" dat was mijn 20/00 fluorocarbon onderlijn, simpel over getrokken. Waauw, wat een power had die vis...Nieuwe leader aanzetten en opnieuw er tegenaan. Een flinke stortbui komt de zonninge dag verstoren en Filip gaat schuilen op het overdekte terras. Koen en ik vissen door en de windstoppers die we via BEET-magazine hadden gekocht bewijzen hun kwaliteit van waterdichtheid met verve. De vis is door de regenbui helemaal gek geworden, ik vang 3 vissen uit evenveel worpen. Koen vangt dubbel zo veel als ik en ik verspeel nu bijna elke beet.   De collega is in overtreding want we krijgen de vlieg niet uit het oor. Alles behalve weerhaakloos dus. Koen trekt met chirurgische precisie (lees: bruut geweld) de haak uit het oor en dit is het signaal om even te pauzeren op het terras. We overlopen alles en Filip had reeds 45 forellen gevangen, Koen een stuk of 30 en ik 15. Koen was getuige van mijn laatste serie missers en vertelt me dat ik eerst moet wachten tot ik de vis voel om dan eerst de lijn aan te spannen ipv eerst de hengel te heffen. Na een fris biertje probeer ik het nu op deze manier en vang zo nog 8 forellen.  Koen die me nu wat meer komt begeleiden tikt er nog 2 uit en Filip bergt zijn hengel op met de melding "50, das meer dan genoeg" Samen dus meer dan 100 forellen, ongelooflijk! We drinken er nog een laatste biertje op en met spijt nemen we afscheid van dit prachtig stukje reservoir en beseffen dat deze dag veel te vlug voorbij is gegaan! Ik kom zeker terug! De lange autorit naar huis eindigt in de pitazaak in ons dorp en aan de brede glimlach zie ik dat Filip en Koen zeker zo hard hebben genoten als ik. Dit doen we zeker nog eens over heren! Bedankt voor de fijne visdag, eentje om nooit meer te vergeten... Bob |
| © 2007 - 2009 Bob Van de Vliet |
