Wat een visdag.

De datum 3-9-2011 zal ik nog een tijdje onthouden, volop zon en 30 graden.
Dat is dus een dag om met de vrouw en dochter eens te gaan varen, natuurlijk neem
ik altijd een hengel mee want daar zitten zonnen op de boot is niets voor mij.
Dus zoals afgesproken s ’morgens om 7 uur uit bed voor een uurtje later te vertrekken.
Ja, ik kan moeilijk van de vrouw verwachten dat ze om 4 uur opstaat om de vroege uurtjes op het water mee te pikken voor te vissen.
Dus zoals afgesproken opgestaan, de frigobox gevuld met eten, drinken en niet te vergeten de zonnecrème.

Ik had gekozen voor een groot water, daar ze maar 1 a 2 bft gaven is dit lekker en kan je eens gas geven voor wat af te koelen.
Aan het water gekomen vlotjes getrailerd en dan rustig weg, het was toen rond 10 uur.
Na een aantal min. Varen was ik aan een stek waar ik regelmatig eens vis en af toe een visje kan vangen, dus nu ook de hengel opgetuigd een jerk bait er aan en maar gooien.

Er stonden op die plaats meer planten dan andere jaren en ik zat er dus ook dikwijls in vast. Ik zat te denken aan een weedles gemonteerde shad maar daar heb ik al slechte ervaringen mee opgelopen, namelijk zeer veel missers.

Dan maar een topwater bait aan de speld en hup naar de volgende worp. Ik moet nu eerlijk zeggen dat ik het met dit weer dit niet echt zag zitten, maar ja met de planten kon ik moeilijk anders en aan het weer kun je ook al niks veranderen.

Na een aantal worpen komt er ineens een grote vis half uit het water gesprongen om mijn bait naar binnen te werken, dit is een prachtig zicht en wanneer je bait daar zo zijn zwemoefeningen aan het doen is in de oppervlakte.

Ik had onmiddellijk gezien dat dit om een grote vis ging ,  110 + ???.

Gelukkig heb ik al wat ervaring met het jerken en kan ik wachten tot ik de vis voel, dan pas de haak te zetten en ja, hangen die kip.

Onmiddellijk word mijn baitcaster in een loop getrokken en gaat de vis naar de diepte,

Hier heb ik geen verhaal tegen en de vis gaat vlot meters door de slip, deze is nochtans hard afgesteld maar dat blijkt de vis niet te deren. Na een paar minuten begint hij toch omhoog te komen en denk, ja nu nog blijven hangen en alles komt goed.
Na nog enkele spectaculaire runs moet de vis zich gewonnen geven en komt zich een eerste maal tonen aan de  boot, de dochter ziet de vis als eerste en roept:  "Amaai wat ne groten!" Ik denk bij mezelf ja dan is het echt wel een goeie want ze heeft al menig metersnoeken gezien. En dan kan ook ik de vis bewonderen, inderdaad groot breed en lang zeer lang

Gelukkig had ik die dag het schepnet mee, de dochter uitgelegd hoe ze het moet uitschuiven en dan kwam de vis mooi naast de boot, wow, deze is groot, de adrenaline raast door mijn lichaam en ik denk stiekem aan een PR.

Dus dat net er onder en yes hebbes.

Even onthaken en dan meten, dit laat ik aan de vrouw over en hoeveel vraag ik nieuwsgierig?
Wel 130 cm en nog een paar mm, hmm kun je nog eens even overdoen vraag ik?

En ja, terug zelfde getal 130 en wat mm, "yes!!" roep ik luid dit is mijn nieuw PR!!!

Dan nog enkele foto’s, na 3 de batterij leeg.

Nog vlug een paar met de gsm en de schoonheid mag terug, rustig zwemt ze van de boot weg, man man wat een vis...
En hup ze duikt naar beneden, ik nog met een luide gil yes yes yes.

Nu is het tijd voor eens te drinken, op zo’n vis mag dat een lekkere Duvel zijn!!!
Om 10.30 uur, vroeg, maar misschien de meest smaakvolle van allemaal.

Wetende dat dit misschien mijn grootste snoek ooit is, ik hoop het niet maar de vissen boven de 130 cm zijn zéér zeldzaam

Ik heb verder nog weinig gevist, het was warm, nee heet en het kon me allemaal niet veel meer schelen.

Wel nog genoten van de wijn met kaas met het vrouwtje en de rest van de duvels en het zalig gevoel.

Groeten Frankie