|
| home | vangstberichten | foto's | filmpjes | contact | links |
   |
Vrijdag 23 juli, gelukkig nog eens vissen met Wim. Het werd een dag vol verrassingen en onverwachte wendingen. Moeilijk om een beknopt relaas van te maken. 's Morgens net 4 uur en ik sta onder de douche als mijn echtgenote met mijn gsm in de badkamer komt. "Het is de Wim, hij heeft autopech en hulp nodig!" Na de exacte locatie van Wim's auto te hebben vernomen vertrek ik om zijn boot van de immer drukke snelweg te takelen. De vrachtwagens razen voorbij en onze fluovestjes geven een "veilig gevoel". De boot wordt terug naar huis gebracht, de auto blijft op de pechstrook. Onderweg bekomen we van de emoties en beslissen al snel om toch te gaan vissen. Wim laadt zijn spullen in mijn auto en we pikken onderweg naar Nederland den Bobbewieter aan de auto. Vanaf hier terug het vertrouwde gevoel van te gaan vissen. Door de kleine buitenboordmotor zijn we beperkt in waterkeuze. Gelukkig zit er naast mij iemand die overloopt van ervaring. Traileren gaat vlot, motor starten en varen naar de beoogde stek. Om 8 uur stipt gaan de shads te water en door de zeer wisselende bodem is het onbegonnen werk een 2de hengel te gebruiken. We hebben 50 minuten nodig om uit te zoeken op welke diepte de vis ligt. De eerste aanbeet komt van 7 meter diep en de snoekbaars zet meteen de toon voor de grootte die we vandaag zullen tegenkomen.  Kort na de eerste lukt het mij om de 2de te vangen. Alles op mijn vertrouwde salt-shaker, terwijl Wim duidelijk experimenteert met een ander type shad. Wanneer ook hij een salt-shaker aanknoopt is het vlug prijs. Eindelijk ook Wim "uit den bos"!  Tijdens de dril valt het me op dat de hengel van Wim prachtig doorbuigt, hij vist sinds kort met G-Loomis hengels en je ziet de kwaliteit er gewoon van afstralen... Het loopt helemaal niet zo vlot zoals elke visser het graag heeft, we moeten echt werken om een beet uit te lokken. We krijgen toch onze beten, maar opvallend genoeg verspeelt Wim vaker vis dan te landen. Ik grap tegen Wim dat dit door die hengels komt. Zuur lachje, want tenslotte krijgt hij duidelijk meer aanbeten... Tegen het middaguur keert de wind en trekt hij behoorlijk aan. Hopelijk keren ook onze kansen en gaan de snoekbaarzen actiever azen. Een lichte tik op mijn hengel doet me aanslaan. Ik voel dat mijn haken iets geprikt hebben en draai op... "Tja, als je deze aanbeten al voelt..." Wim neemt snel een foto en geeft aan dat het om een rivierdonderpad gaat. Even de verleiding om te laten hangen, maar met levend aas mag je niet vissen...  Dan lijkt er toch meer onderstroming onder water op te komen en kunnen we een bijtperiode ervaren. In een geultje van 7 naar 9 meter kunnen we enkele vissen vangen. Wim gaat het eens proberen met een fire-ball en ik zie mijn kans schoon om eens met een G-Loomis te vissen. Het shadje dwarrelt naar beneden en bij de eerste opwaartse tik met de hengel verschiet ik van de gevoeligheid. Werkelijk fenomenaal!!! Ik kan mijn shad uiterst nauwkeurig voelen en besturen. De staart voel ik overduidelijk heen en weer gaan... Lang duurt het niet want een knalharde beet haalt mij weer bij de les. De aanslag laat niets te wensen over, de gevoelige hengel bezit een stevige body waarmee je soepel en precies een haak in de lip kunt prikken. Trouwe lezers weten dat ik eigenlijk nooit namen of merken vermeld, maar eerlijk gezegd moet ik toegeven dat ik echt onder de indruk ben van die hengel. Deze hengel ziet Wim vandaag niet meer terug! Ik merk dat ik veel accurater aan het vissen ben en dat vertaald zich in regelmatige aanbeten en vangsten. Ook Wim doet zijn duit in het zakje en weet met de fire-ball enkele betere vissen te vangen. Let ook op de prachitge curve van de hengel...   Ondanks de fijne visserij verliezen we regelmatig een shad aan het taluud... Dan wordt duidelijk dat ik de laatste tijd weinig aan mijn materiaal heb gewerk, zowel de voorraad onderlijntjes als de voorkeurshads zijn bijna op. Tijdens onze laatste drift krijg ik weer zo'n dreun op de hengel en vang de laatste van de dag.  Voor we terugvaren ruimen we de boel goed op, de wind is ondertussen naar maatje 4 gegaan en met de kleine motor wordt het een lange tocht. Wim: bedankt voor de prachtige dag, je kennis van het water en stuurmanskunsten waren nodig om ze vandaag te kunnen vangen. Het spijt me dat ik je hengel niet wilde terug geven tijdens het vissen... Ik ben al aan 't sparen, want zo'n hengel vist gewoon beter, je vangt er echt meer mee... Bob |
| © 2007 - 2009 Bob Van de Vliet |
