Geen dag met een gouden randje, maar met diamanten…….

-------------------------------------------------------------------------

door Wim Van de Velde

Enkele weken geleden onderging mijn vaste vismaat Frankie een nogal zware operatie, een tweetal ruggenwervels waren versleten en moesten vervangen worden met daarbij nog een hernia. Als je hem hoort vertellen hoe ze zo’n operatie uitvoeren dan komen de rillingen al over je rug, niet normaal hoe ver de medische wereld staat! Het vissen werd noodgedwongen naar de achtergrond verwezen (althans bij hem) en de revalidatieperiode kon beginnen. Zelf mocht ik niet klagen, een dagje verticalen samen met Jan leverde me een trits vissen op, ondanks de slechte vangstresultaten die te lezen waren op de gekende internetsites. De warmte en andere zaken kregen natuurlijk de schuld…..

Tijd voor een vakantietrip en Frankie maar revalideren en revalideren en revalideren….

We hadden afgesproken, indien zijn ‘conditie’ goed was om er een weekendje tussen uit te muizen en samen achter een snoekje te gaan, liefst al jerkend.

Genezen is hij nog niet maar toch gaat het genezingsproces crescendo en mits bepaalde afspraken zoals niet te hard varen (over de golven), geen zware lasten dragen (ik dus de pineut!) zouden we het rustig aandoen, niks moet alles kan!

Vrijdagmiddag stond de boot vertrekkensklaar en we hoopten op een tweetal uurtjes rijden, het werden er heel wat meer! File in Antwerpen, file richting Rotterdam, kortom, pas om 17h konden we de boot te water laten. Je zag dat Frankie in vakantiestemming was, een short met basketsloefkes….De eerste stek werd aangedaan, natuurlijk hij met een jerkbait en ik met een Twinler. De ietwat harde wind kwam ideaal en bezorgde ons een mooie drift, tientallen worpen en dan opeens….raak! Een snoeiharde aanbeet voor Frankie, de hengel kromt en de slip komt in werking. Als je weet dat de slip hard is afgesteld dan weet je dus ook dat er geen klein visje aan de andere kant van de lijn hangt! Een paar tellen later zien we de eerste glimp en gelijktijdig roepen we: ‘ne meter!’
Het landingsnet wordt klaar gemaakt en de snoek wordt vakkundig genet (ahum!). Mooie vis, spannende dril en wat een binnenkomer met zijn wederoptreden, 108 dikke centimeters! Enkele foto’s later en het gebruikelijke handje schudden met een daarbij horende Jupiler maken we ons klaar voor een volgende drift. 

108cm wuivend met de staart

De hemel wordt zwart, de wind trekt nog harder aan, we zien en horen het in de verte donderen en bliksemen. Frankie’s korte benen zullen koud hebben! Natuurlijk heeft hij zijn regenbroek niet mee (op aanraden van zijn teergeliefde!), het zou toch mooi weer worden….gelukkig voor hem heb ik nog reserve-regenkledij in de boot liggen. Net hebben we ons regenpak aan als de eerste regenbui over onze hoofden valt. De wind wakkert nog harder aan en een hoosbui valt over ons heen. De regendruppels veranderen in hagelstenen ter grootte van een knikker. De bliksem is pal over ons en we kunnen niets anders doen dan terug varen naar de helling. Nu komen pas de goede vaareigenschappen van mijn boot naar boven, elke golf wordt mooi genomen en in een gezapig tempo varen we terug. Spijtig van de verloren visuren maar risico’s nemen hoeft niet. We hebben tenslotte nog twee dagen om ons te amuseren…..
‘S avonds tussen pot en pint hadden we het plan opgevat om een bepaalde strook eens helemaal uit te jerken, van topwater-lure’s tot diepduikers…Eigenlijk was onze opzet al geslaagd, we hoopten op één vis, maar dan wel eentje over de meter, 108 cm, niks mis mee!

Om acht uur pas zaten we op het water, we gingen het rustig aandoen, remember….

De wind was nog steeds amechtig aanwezig, met een beetje bijsturen door te front- en backtrollen kon ik de goede lijn aanhouden, net het taludrandje volgen. Mijn topwaterlure kon geen snoek bekoren en op dit gebied ben ik nog steeds maagd…net voor het einde van die lange drift is het dan toch eindelijk raak, een aanbeet voor Frankie die je niet kan missen, oerenthard….de hengel buigt en blijft in deze houding, jawadde! De overige hengels zijn al binnen, het landingsnet staat klaar, aanwijzingen hoef ik deze rot in het vak niet te geven. De boot ligt mooi tegen de wind in, Frankie heeft vrij spel. Een eerste glimp en de brede snoekenrug doet ons vermoeden dat het om een mooie vis gaat….toch niet wéér een meter?

strakke dril van Frankie

Een volgende run wordt gepareerd, terug komt die brede rug boven, een eerste schatting en we denken 115cm….terug een run, de snoek wordt moe…een kolossale kop verschijnt…..het net in het water en de vis wordt met een beetje druk er over gegleden….die zit! Nog eens woest kopschuddend in het net laat deze snoek weten dat ze niet content is met de gang van zaken. Ik ondersteun het net en hef de vis in de boot, daar ligt ze! Een beauty! Het record van Frankie staat al heel lang op 122cm, het mijne op 126cm en we beseffen nu pas dat deze vis wel eens héél dicht in de buurt zou komen. Het meetlint komt onder de vis (zoals het hoort) en ik lees af; 126,4cm! Op dat moment zie ik Frankie’s gezicht helemaal verstrakken en hakkelend vraagt hij; hoe…hoeveel?? Ik herhaal het cijfer maar zeg er dadelijk bij dat ik verkeerd heb gemeten, het meetlint wordt tegen de rand van de boot gelegd, de snoekenbek idem dito en de staart mooi op het lint, ik was dus mis, niet 126,4 maar 126, 7cm!!!!!!!!Wat een bak!!! 

126,7 prachtige centimeters, wetende dat Frankie net geen 2 meter is!

Felicitaties en het gebruikelijke fotowerk, je kent het wel….. De fotosessie zit erop en het reanimeren van de vis verloopt vlekkeloos, het wapperen van de staart lijkt alsof ze ons uitwuift, tot nog eens voor ons, tot nooit meer voor haar…De Jupiler moet er aan geloven, het is nog maar pas 10uur maar dit is een reden om te drinken! Op het gevaar af om nu verweten te worden voor alcoholieker, nog nooit heeft een pint me zo goed gesmaakt! Ik geniet even veel als Frankie en hoe! We beseffen nu dat we nog ‘maar’ twee vissen hebben, gisteren eentje en nu, maar dat het wel twee dikke vissen zijn! Weekendje is al geslaagd, zelf heb ik nog geen vin gevangen, deert niet! Zien vangen is ook leuk, nog meer als je een record ziet sneuvelen…..Stilaan ebt onze roes weg en we besluiten om terug dezelfde drift te doen, de boot gaat naar het beginpunt en de jerks zoeven door de lucht. Frankie drukt de wens uit dat ook ik een metersnoek mag vangen. Tot onze grote spijt komt er geen aanbeet, evenzo voor een volgende drift, ik stel voor om de overzijde eens te nemen, maar in plaats van volle gas naar het beginpunt te varen doen we dit al trollend. Ik monteer een driedelige plug en juist voorbij een groene boei is het van dat. Mijn steunhengel gaat parabolisch en de haak is gezet, een korte dril levert me een mooie baars op van 44cm. Ik ben uit den bos….

Een eerste drift aan de overzijde al werpend levert niets op en ik monteer eens een toad en om onze armen eens wat rust te gunnen gaan we dit stukje al trollend afvissen. Ik ben nog geen 10 meter ver als er terug een loeiharde aanbeet komt, ditmaal ben ik de gelukkige! Het mag ook wel eens zeker….door de grote tegendruk veroorzaakt door de nog steeds aanwakkerende wind komt de snoek eens boven water en ik zie dat het dadelijk een dikke, vette snoek is. Terug een meter roep ik naar Frankie en ook mijn hard afgestelde slip komt in werking. Supersterk is deze vis, ik moet tweemaal rond de boot met de hengeltop diep in het water. Gelukkig blijft de dyneema ver uit de buurt van de schroef en is onze uitrusting voorzien op het grotere werk, 50ponds dyneema, 80pond fluorocarbon onderlijn met een speldwartel die niet zou misstaan in een vrouwenpermanent. Ik win het pleit en de imposante snoek ligt uitgeteld op het water, Frankie neemt het net en plaatst dit in het water, de snoek gaat er terug vandoor, spijtig voor haar maar alles is ‘uitgebalanceerd’. Ditmaal komt ze in het net, we bekijken elkaar eens en merken op dat deze vis aardig in de buurt komt van de vorige! Onvoorstelbaar! Terug wordt hetzelfde scenario toegepast maar ditmaal meet Frankie, dit is volgens mij de eerlijkste methode. 123cm precies en een tweede meting levert hetzelfde op! 

123cm voor Wim

Dit is echt niet meer te geloven! We zitten aan drie vissen en elke vis is een metersnoek! En wat voor vissen! Het fototoestel doet overuren, twee toestellen die het gebeuren vastleggen! Het is nog maar pas middag en er staan twee joekels van snoeken op ons conto! Frankie is superblij dat ook ik nu een metersnoek heb, mijn record is het niet maar zo’n vissen vang je echt niet elke dag!  De boot is ondertussen herschapen in een warboel, de regen heeft er voor gezorgd dat alles nat is, Frankie’s vis heeft de boot ondergekakt, her en der liggen er jerkbaits en kunstaasdozen. We nemen onze tijd om alle spullen op de vertrouwde plaats te schikken, de wind, nog steeds windkracht 5 tot 6 uit het zuidwesten, met af en toe een regenwolk ertussenin, duwt ons naar het einde van deze plek. We hebben nog een 50tal meter dat we kunnen afwerpen en gaan er dan ook voor. Elk met een andere jerk, het viel ons op dat er geen regelmaat te bespeuren valt, elke snoek is al gesneuveld aan een ander stuk kunstaas, maar elke ‘bait’ was goed verzwolgen, vandaar ook die harde aanbeten.

We jerken verder en plotseling hoor ik “jah” roepen, beet! Frankie staat met een kromme hengel. Ik vraag of het terug een dikke vis is maar hij antwoordt ontkennend, in een flits zag hij de vis eens en denkt aan een 90’er. Voor alle zekerheid draai ik de overige hengels binnen, doen we trouwens altijd, ook voor de kleine exemplaren en ik sta naast Frankie om deze vis eens te bekijken. Toch blijft de hengel mooi krom staan, de vis komt naar Frankie toe en de boot drift richting vis, niet ideaal maar het kan niet anders. De vis komt boven en ik doe de opmerking dat deze vis véél groter is dan de voorspelde 90centimeter. Deze snoek laat nu pas zien wat ze vermag, de hengel buigt diep door, de slip gaat terug. Dit kan toch niet meer waar zijn???? Zou het terug een meter zijn?? Zeker weten van wel, de vraag is nu alleen, hoe groot?? Een prachtige dril volgt, een gezonde dikke dame komt enkele minuten later naast de boot te liggen. Het lijkt er op dat deze vis met moeite in het net kan..!! Dit kan toch niet’!! roept Frankie, dit is onmogelijk! Het lijkt een droom, maar is het echt niet!! Terug gaat het meetlint er onder en ik meet nauwkeurig, 123 centimeter en 5 millimeter! 

123,5 voor Frankie

Eddy Wally’s uitdrukkingen zijn hier zeker op zijn plaats, onvoorstelbaar, geweldig, prachtig! Als er iemand nog een superlatief woord heeft voor deze dag mag je me het laten weten! 3 metersnoeken op één dag, allen groter dan 120cm! We beseffen dat deze vangst ‘once in a lifetime’ is en weten met onze vreugde geen blijf. Natuurlijk vissen we nog verder en pakken na een verfrissende pint én maaltijd nog de avonduren mee. We vangen nog een snoek maar deze kan niet tippen aan de vorige. We laten alles nog eens de revue passeren en beseffen dat dit een hoogst uitzonderlijke dag is. Ik heb ooit eens 4 metersnoeken na elkaar gevangen maar nooit van dergelijke grootte.

De volgende dag hopen we natuurlijk dat het terug bingo is, de zon is nu van de partij en de wind is met 3 beaufort geminderd, een tweetje, maximaal een drie, toch nog steeds uit het zuidwesten. Natuurlijk blijven de vissen van gisteren gespreksonderwerp nummer een, niks kan ons weekend nog stukmaken. We bestoken dezelfde plekken met hetzelfde kunstaas en Frankie tikt nog een 96’er aan, ook mooi maar in niks te vergelijken met de mastodonten van gisteren.

Ik krijg enkele missers en vang twee vissen op mijn dobbermethode, geen grote maar toch ook nog steeds welkom. Wie het grote niet eert….

Op de bijhengel met dobbermontage, de ideale combinatie tijdens het jerken!

We zijn voldaan en blikken terug op een ongelooflijk weekend dat dikwijls aan vrienden zal verteld worden. 

Wim